كشاورزی
در اكثر كشورهایی كه صنعتی شده و از لحاظ مادّی پیشرفت كرده اند، از اهمّیت كشاورزی كاسته شده است. امّا حضرت عبدالبهاء می فرمایند كه كشاورزی "اصل اساسی است در هیأت اجتماعیه." و این كه "عدد دهقان بر جمیع اصناف أضعافِ مضاعَف است... دهقان اوّل عامل است در هیأت اجتماعیه". حضرت بهاءاللّه تأكید می فرمایند آنچه كه اهمّیت دارد، "توجه كامل است در امر زراعت"! زیرا فعالیتی است كه "سبب سُمُوّ عباد و عمار بلاد است."
حضرت عبدالبهاء رئوس طرحی را كه جوامع روستایی را به خودكفایی بیشتر می رساند و باعث می شود در مقابل بلاهای طبیعی كمتر آسیب پذیر باشند، بیان فرمودند. ایشان تأسیس یك صندوق عمومی در هر جامعه روستایی را مطرح ساختند، كه باعث كاهش رنجهای فقرا، نفوس عاجز و ناتوان و نیز كسانی كه در نتیجه بداقبالی ها یا بلاهای طبیعی متحمّل خسارت شده اند، خواهد شد و به این ترتیب این جوامع را مستقل تر می سازد.